onderwijsvernieuwing als doel op zich

Onderwijsvernieuwing als doel op zich

superleraar over onderwijskwaliteit

door Superleraar// categorie onderwijskwaliteit // 2 oktober september 2020

Mocht je iemand zijn die met droge ogen het begrip 21ste -eeuwse vaardigheden gebruikt, dan zou dit stukje je zwaar kunnen vallen. Begrijp me niet verkeerd: ondanks mijn magere twintigste -eeuwse afkomst ben ik vóór communiceren, samenwerken, problemen oplossen, kritisch denken, creativiteit, informatieverwerking en mediawijsheid. Het is ronduit nobel om toekomstige generaties hiermee kennis te laten maken, maar voor deze competenties zijn moet de basis – rekenen, taal en algemene kennis - goed zijn en juist daar laat het onderwijs teken vallen.

 

Kampioen Onderwijsvernieuwing

We zijn in Nederland kampioen onderwijs vernieuwen, stelde de Inspectie van Onderwijs in 2019. In de inleiding van het rapport Staat van het Onderwijs bleef ik lang hangen bij de zin we zien veel vernieuwing en soms ook verbetering van het onderwijs.

Een genadelozer oordeel kun je als onderwijsvernieuwer niet krijgen en het verbaast mij dat er nog geen parlementaire enquête is uitgeschreven om de schade van onze onderwijskundige experimenteerdrift op onschuldige kinderen boven tafel te krijgen.

Onderwijsvernieuwing is een doel op zich geworden. Feit is dat de Nederlandse onderwijsprestaties dalen op de internationale OESO-lijst. De geletterdheid en rekenvaardigheden van leerlingen nemen af, schooluitval is hoog en het aantal functionele analfabeten dat van school komt stijgt. Met name de zogenoemde kansarme scholier heeft het zwaar te verduren met de vernieuwdrift en haakt sneller af dan leerlingen met hoogopgeleide ouders.  

 

Onderwijsvernieuwing: Ipads in de klas

Dit laatste herken ik. Op de school waar ik werkte werd, na een moeizaam verlopen Inspectiebezoek, besloten dat elke brugklasser een Ipad kreeg. De leraar natuurkunde ontpopte zich als appspecialist en onwillige leraren konden op cursus. De leerlingen vonden het prachtig. Qua klassenmanagement was het een uitdaging, maar daar ben ik gelukkig dol op.

Als mentor viel mij het volgende op: ondanks solide cito-scores moesten dat jaar maar liefst acht kinderen uit mijn brugklas van school, toevallig allemaal kinderen uit migrantengezinnen of onstabiele thuissituaties.

Wat was er aan de hand?

Aan hun werklust lag het niet, verzekerden hun bezorgde ouders mij, want hun kinderen zaten echt avondenlang achter hun Ipad te werken. Wat hun kinderen precies deden, was moeilijk te ontdekken. Dit klonk heel herkenbaar, aangezien de leerlingen bij mij ook vingervlug hun scherm weg swipten als ik in de buurt kwam. Ik kreeg het idee dat we onze twaalfjarigen in een bad met marshmallows lieten zwemmen met de verwachting dat de ouders het onderdeel impulsbeheersing wel op zouden pakken.

 

Onderwijsvernieuwing: middel voor onderwijsverbetering

Voor de duidelijkheid: het onderwijs kan, zoals elke sector, weldegelijk vernieuwing gebruiken, maar alleen als het een middel is om tot onderwijsverbetering te komen. En nu we het toch over middelen voor onderwijsverbetering hebben: is het investeren in goede leraren niet het beste middel om de onderwijskwaliteit te verbeteren? Al is het om lege-huls-begrippen als toekomstgericht werken met 21ste -eeuwse vaardigheden snel in de prullenbak te zien belandden. 



naar artikelen over onderwijskwaliteit

naar artikelen over krachtig leraarschap

naar artikelen over motivatie docent


bekijk hier het nascholingsaanbod van Superleraar